ورود / ثبت‌ نام

راهکارهای حمایتی خانواده برای بهبود بیماران بستری در بخش اعصاب

تعداد نظرات :0
آنچه در این مقاله میخوانید ..

راهکارهای حمایتی خانواده برای بهبود بیماران بستری در بخش اعصاب

راهکارهای حمایتی خانواده برای بهبود بیماران بستری در بخش اعصاب

مقدمه

بستری شدن در بخش اعصاب و روان می‌تواند تجربه‌ای دشوار و استرس‌زا برای بیماران و خانواده‌هایشان باشد.

در این شرایط، حمایت خانواده نقش بسیار مهمی در بهبود و تسریع روند درمان بیمار ایفا می‌کند. خانواده‌ها می‌توانند با اتخاذ راهکارهای مناسب، به بیمار خود کمک کنند تا با چالش‌های بستری شدن بهتر مقابله کند و به بهبودی دست یابد.

اهمیت حمایت خانواده

حمایت خانواده به بیمار احساس امنیت، آرامش و ارزشمندی می‌دهد. این حمایت می‌تواند به کاهش استرس، اضطراب و افسردگی بیمار کمک کند.

همچنین، حمایت خانواده می‌تواند بیمار را به پیگیری درمان، مصرف منظم داروها و شرکت در فعالیت‌های درمانی تشویق کند.

راهکارهای حمایتی خانواده

خانواده‌ها می‌توانند با اتخاذ راهکارهای زیر، نقش موثری در بهبود بیماران بستری در بخش اعصاب ایفا کنند:

1. حضور و ملاقات منظم: ملاقات منظم با بیمار و حضور در کنار او، به او احساس تنهایی و انزوا را کاهش می‌دهد. خانواده‌ها باید سعی کنند تا حد امکان در زمان ملاقات با بیمار حضور داشته باشند و با او صحبت کنند، به او گوش دهند و او را دلداری دهند.

2. ایجاد ارتباط موثر: خانواده‌ها باید تلاش کنند تا ارتباط موثری با بیمار برقرار کنند. آن‌ها باید به صحبت‌های بیمار گوش دهند، به او احترام بگذارند و سعی کنند او را درک کنند. همچنین، باید از انتقاد، سرزنش و مقایسه بیمار با دیگران خودداری کنند.

3. همکاری با تیم درمان: خانواده‌ها باید با تیم درمان بیمار همکاری کنند. آن‌ها باید اطلاعات لازم را در مورد بیمار به تیم درمان ارائه دهند و در تصمیم‌گیری‌های مربوط به درمان بیمار مشارکت کنند. همچنین، باید از توصیه‌های تیم درمان پیروی کنند و در اجرای برنامه‌های درمانی بیمار همکاری کنند.

4. ایجاد محیط حمایتی در خانه: پس از ترخیص بیمار از بیمارستان، خانواده‌ها باید در خانه یک محیط امن، آرام و حمایتی برای او فراهم کنند. آن‌ها باید از ایجاد تنش و درگیری در خانه خودداری کنند و سعی کنند تا حد امکان نیازهای بیمار را برآورده کنند.

5. حمایت عاطفی: خانواده‌ها باید به بیمار خود حمایت عاطفی ارائه دهند. آن‌ها باید به بیمار نشان دهند که او را دوست دارند، به او اهمیت می‌دهند و از او حمایت می‌کنند. همچنین، باید به بیمار کمک کنند تا با احساسات منفی خود مانند غم، خشم و ترس مقابله کند.

6. آموزش و آگاهی:خانواده‌ها باید در مورد بیماری بیمار خود آموزش ببینند و آگاهی خود را در این زمینه افزایش دهند. آن‌ها می‌توانند از طریق مطالعه کتاب‌ها و مقالات، شرکت در کارگاه‌های آموزشی و مشورت با متخصصان، اطلاعات خود را در مورد بیماری بیمار خود افزایش دهند.

7. مراقبت از خود:خانواده‌ها باید به یاد داشته باشند که مراقبت از خود نیز بسیار مهم است. آن‌ها باید به اندازه کافی استراحت کنند، تغذیه سالم داشته باشند و به فعالیت‌های مورد علاقه خود بپردازند. همچنین، باید از حمایت‌های روانی و اجتماعی برخوردار باشند تا بتوانند به طور موثر از بیمار خود مراقبت کنند.

نکات مهم

صبور باشید: بهبودی بیماران اعصاب و روان ممکن است زمان‌بر باشد.
امیدوار باشید: بهبودی امکان‌پذیر است.

از متخصصان کمک بگیرید: در صورت نیاز، از روانشناسان، روانپزشکان و مددکاران اجتماعی کمک بگیرید.

به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید: گروه‌های حمایتی می‌توانند به شما کمک کنند تا با دیگر خانواده‌هایی که شرایط مشابهی دارند، ارتباط برقرار کنید.

اهمیت خانواده در طول بستری:

خانواده می تواند نقش مهمی در کمک به بیمار در طول بستری ایفا کند. درک نقش و مسئولیت های مراقب می تواند تجربه مراقبت را بهبود بخشد.

درمان مبتنی بر خانواده:

خانواده درمانی می تواند اثرات مثبت پایداری بر بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی داشته باشد.

تشویق برای همکاری درمانی:

خانواده ها می توانند در طول بستری، بیماران را تشویق به همکاری با درمانگران کنند و در برنامه ریزی ترخیص بیمار شرکت کنند.

ایجاد ارتباط با کارکنان بیمارستان:

برقراری ارتباط خوب با کارکنان بیمارستان برای خانواده ها مهم است.

حمایت اجتماعی:

حمایت های اجتماعی همچون حضور در گروه های حمایتی و ارتباط با دیگر خانواده هایی که شرایط مشابهی را تجربه می کنند، می تواند به خانواده ها کمک کند.

تاثیر حمایت خانواده:

تحقیقات نشان داده است که وجود خانواده های حمایتگر نتایج درمانی بهتری را برای بیماران روانی به همراه دارد.

منابع:

1.Corrigan, P. W., & Phelan, S. M. (2004). Living with mental illness: stigma, stereotypes, and strategies for coping. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 39 (3), 269–279.
2.fley, H. P. (1996). Family caregiving in mental illnes. Sage Publications.
3.Marsh, D. T., & Johnson, D. L. (1997). The family experience of mental illness: implications for intervention. *Professional Psychology: Research and Practice, 28 (3), 229.
4 National Alliance on Mental Illness (NAMI) . (n.d.). Family & caregiver resource.
5. Substance Abuse and Mental Health Services Administration (SAMHSA). (n.d.).Family support.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *